Lee el texto de Sulpicia, poeta romana del s. I d. C., en latín y traducido,  y resuelve las cuestiones sintácticas planteadas a partir de este. (Las cuestiones se refieren al texto latino, pero sirve de soporte la traducción).

XVI.

Gratum est, securus multum quod iam tibi de me
    permittis, subito ne male inepta cadam.
Sit tibi cura togae potior pressumque quasillo
    scortum quam Serui filia Sulpicia:
solliciti sunt pro nobis, quibus illa dolori est               
ne cedam ignoto maxima causa toro. 

«Está bonito lo que te permites, despreocupándote de mí,

seguro de que no voy a caer de repente como una tonta.

Sea tuya la preocupación por la toga y la pelleja que la lleva,

cargada con su cesto, antes que Sulpicia, la hija de Servio.

Por mí se preocupan quienes tienen como motivo máximo de cuita

que no vaya a acostarme con un cualquiera».

(Traducción de Aurora López, 1994. No solo hilaron lana).

                               

1.- Vv. 1-2.

a.-. ¿Qué función desempeña gratum?

b.- ¿En qué caso está inepta, si es un complemento predicativo referido al sujeto?

2.- Vv. 3-4. 

a.- ¿Qué tipo de dativo será tibi? ¿Por qué?

b.- ¿A qué sintagma nominal especifica Sulpicia?

3.- Vv. 5-6.

a.- ¿Qué tipo de plural es pro nobis, si se traduce “por mí”? ¿Cuál es el nexo que introduce la oración subordinada sustantiva negativa?